Saturnus en de astrologie.

De Sumeriërs waren rare snuiters. Ze moesten zich waarschijnlijk als vreemdelingen op deze aarde gevoeld hebben, want hun natuurlijke habitat scheen eens de kosmos geweest te zijn. Neem nu Akkad, een vermaarde stad in Babylonië. Bij opgravingen aldaar vond men een rolzegel uit 2500 v.Chr. die de zon uitbeeldt omringd door 10 planeten. Uiterst merkwaardig, want de planeten Uranus, Neptunus en Pluto werden respectievelijk pas in de 18de, 19de en 20ste eeuw ontdekt. Bij de 10de planeet denkt men aan de vermaarde planeet x.

De ingewijden (via de mysteriescholen) van het klassieke Griekenland en Rome namen die geheime kennis over.      De onzichtbare planeten werden dan geassocieerd met de bovenzinnelijke wereld .Onlangs werd de planeet Pluto gedegradeerd tot een onbetekenende asteroïde. De bovenzinnelijke wereld is niet meer wat ze eenmaal was. En Saturnus als laatste (zeer goed) zichtbare planeet werd dan de wachter op de drempel. Niet te verwarren met de zogenaamde zielewegers, zoals Toth of Osiris bij de Egyptenaren, Hermes bijde Grieken of de aartsengel Michaël bij de vroege christenen. De laatste dikwijls met een weegschaal afgebeeld. Die entiteiten bepaalden in welk segment van die onstoffelijke wereld je na de lichamelijke dood terecht kwam. Saturnus werd dan de entiteit die oordeelde of je rijp was reeds in dit aardse leven die bovenzinnelijke terreinen te verkennen. Een soort douanier, streng maar rechtvaardig. Hij kon je terugsturen. In het astrologisch jargon noemt men dit dan beperking en werd ook geassocieerd met grenzen en limitering. Je mag in gelijk welk astrologisch handboek de invloed van Saturnus (met als symbool een sikkel onder een kruis)  in de diverse dierenriemtekens nagaan of je stoot op die termen. Maar Saturnus was ook een douanier met volmachten, hij mocht je onderwerpen aan testen om te ontdekken of je rijp was voor het tijdelijk betreden van de bovenzinnelijke wereld. In de astrologie noemt men dit dan beproeving. Wanneer bijvoorbeeld in jouw leven Saturnus terugkeert op dezelfde positie als in jouw geboorte horoscoop dan mag je je aan ernstige beproevingen verwachten. De negatieve invloed van Saturnus werd voornamelijk in de middeleeuwse astrologie beklemtoond. De sikkel van Saturnus veranderde zelfs in de zeis van magere Hein. En raar maar waar, veel later kwam de rehabilitatie van Saturnus door de aartsvijand van de astrologie : de astronomie. En het had zelfs te maken met Christus.

Astronomie komt tweemaal tussenbeide.

Eerst eventjes grasduinen in het Nieuwe Testament. En het geschiedde in die dagen, dat er een bevel uitging vanwege keizer Augustus dat het gehele rijk moest worden ingeschreven. (Lucas).   Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem in de dagen van koning Herodes. (Mattheus) Herodes de Grote, aan wie men de kindermoord te Bethlehem toeschrijft, stierf in 4 v.Chr. De door keizer Augustus bevolen volkstelling vond plaats tussen 8 en 6 v.Chr. Met andere woorden, de datum van de geboorte van Christus, de basis van onze jaartelling, berust op drijfzand.

In werkelijkheid werd Christus geboren in het jaar 7 voor onze jaartelling. Deze maal waren het geen historici die hiermee kwamen aandraven, maar astronomen. Die toonden aan dat er zich in het jaar 7 v.Chr. een uitzonderlijke drievoudige conjunctie (een samenstand van 2 hemellichamen) heeft voorgedaan tussen Jupiter en Saturnus in het sterrenbeeld Vissen. Dit werd aanschouwd als een lichtend baken aan het firmament, ook in Mesopotamië en Perzië, van waaruit waarschijnlijk de drie wijzen uit het N.T. vertrokken. Met andere woorden, die conjunctie was de bekende ster van Bethlehem.  Maar uit dit puur astronomisch gegeven trok ook de astrologie haar consequenties. Saturnus moet dus een belangrijke rol gespeeld hebben in de horoscoop van Jezus. Schoorvoetend ging men meer letten op de positieve eigenschappen van die planeet waarvan men bijna uitsluitend de beperkende invloeden  beschreef. Eigenschappen zoals autoriteit, ambitie, wilskracht en verantwoordelijkheid. Diezelfde eigenschappen vond men dan ook in de horoscopen van andere spirituele leiders of personen die als dusdanig werden bestempeld (er is soms een groot verschil tussen beiden). Al die verheven persoonskenmerken werden wel omschreven als getransformeerde, gesublimeerde eigenschappen van Saturnus. Trouwens, de beproevingen en het lijden van Christus vielen dan ook onder de traditionele opgelegde beperkingen van Saturnus. Wie zich echter halsstarrig, zelfs neurotisch bleef vastklampen aan de negatieve Saturnus was David Icke, de vader van de complottheorieën. 

De tunnelvisie van David Icke.

Ik ben de zoon van God. Dit verkondigde in 1990 Icke, woordvoerder van de Britse Green Party, voor de camera's van de Britse televisie.  Hij had zojuist een medium bezocht die hem overtuigde dat hij klaar was om de mensheid te redden. Later relativeerde hij door te stellen dat iedereen de zoon van God is, maar de Green Party zette hem aan de kant. Toen startte hij een succesvolle carrière als zelfverklaarde goeroe. Hij schreef talrijke boeken en gaf internationale voordrachten voor uitverkochte zalen. 

Zijn volgelingen beschouwden hem als een halfgod en slikten kritiekloos zijn verwarrende complottheorieën, jullie waarschijnlijk goed bekend. Zijn laatste boek werd voortreffelijk in het Nederlands vertaald onder de titel “het fantoom-zelf”. Hierin herhaalt Icke voortdurend zichzelf, maar op een literair geniale manier zodat zijn tekst werkt als een hypnotiserende mantra die tijdelijk (bij zijn volgelingen blijkbaar blijvend) jouw kritische zin uitschakelt. Je wil steeds verder lezen. Na een tijdje heb je door dat Icke aan een intellectuele tunnelvisie lijdt. Aan het eind van de tunnel ontmoet hij geen bevrijdend licht, maar ontwaart hij een dreigende Saturnus die hij al het kwade in onze wereld toeschrijft. Als hij hierbij esoterische symbolen betrekt, slaat hij wel degelijk de bal mis. Ik geef hiervan twee voorbeelden. Zo brengt hij m.i. totaal ten onrechte het pentagram en de kubus in verband met de negatieve werkingen van Saturnus. Zo had Pythagoras grote bewondering voor de mathematische perfectie van het pentagram, gevormd door de diagonalen van een regelmatige vijfhoek. Als positief magisch teken is dit pentagram een in één ononderbroken lijn getekende vijfpuntige ster. Het was dan ook het herkenningsteken der Pythagoreeërs, een belangrijke esoterische groepering in de oudheid .De Grieken noemden het ook pentalpha omdat men er vijfmaal het letterteken A in kan herkennen, het werd dan ook het symbool van Hygieia, de godin van de gezondheid .In het oosten kende men het pentagram reeds vanaf 4000 v. Chr. en stond het voor de eenheid van geest en stof. Het werd ook gebruikt als een afweermiddel tegen negatieve krachten en toen kwamen de christenen op het idee dat een omgekeerde pentagram juist demonen aantrok. Hier haalde Icke waarschijnlijk zijn mosterd. Wil je het teken dan toch verbinden aan een planeet, doe het dan met Venus want die vormt een pentagram bij haar weg tussen de sterren .De kubus, als 3D variant van het vierkant, scoort hoog in de esoterische symboliek. Zo verwijst hij zelfs naar de hoogste trilling van scheppend vermogen. Zo moeten de vrijmetselaars werken aan zichzelf en inwendig de ideale tempel van Salomon bouwen . In hun symboliek noemt dit dan de ruwe steen tot de behouwen steen transformeren. En de kubus staat hier voor die laatste steen als stevige fundamentsteen voor de ideale tempel. Bij de Joden en ook bij de christenen heeft het hemelse Jeruzalem (.openbaring van Johannes) de vorm van een enorme kubus van zuiver goud. De zijde van die kubus heeft een lengte van 12000 stadiën, 1 stadie is gelijk aan 190 meter. Bereken zelf maar de omvang van dit toekomstig gouden paradijs (althans in het verlangen van gelovigen) . En toch is er wel degelijk een link tussen Saturnus en de kubus .De kubus is als hexahedron ook bekend als het platonisch lichaam van de aarde. En we vermeldden het reeds: Saturnus stuurt de roekeloze verkenner van bovenzinnelijke gebieden terug naar de aarde, de materie dus. En dit heeft dan te maken met de beperkende invloed van Saturnus en hoegenaamd niets met destructieve of zwart magische krachten. En de kubus van de Kaäba, het heiligdom in Mekka van de Islam waarnaar Icke ook negatief verwijst, staat in verband met de moedergodin, dit zal Corry aantonen in zijn volgende voordracht.

Ook in het laatste boek van Icke spelen aliens een belangrijke rol. Zo komt hij aandraven met de boude bewering dat vanuit de maan en Saturnus de buitenaardsen ons opzadelen met een virtueel wereldbeeld.

Hoe ze dit juist doen verklapt hij ons niet, maar dit standpunt is wel genoeg om op zoek te gaan naar getuigenissen van de aanwezigheid van aliens (zowel in het verleden als nu) op de maan en op Saturnus. En die zoektocht heeft verbluffende resultaten opgeleverd. 

Mannetje maan daagt ons uit.

Reeds vanaf de vijftiger jaren van de vorige eeuw kreeg het echtpaar Woedstadt uit Gent (de man was het medium) gechannelde teksten door van overleden filosofen. Een terugkerend thema was de voorspelling dat men bij de toekomstige ruimtevaartexperimenten zou geconfronteerd worden met bewijzen dat buitenaardsen reeds de maan en planeten van ons zonnestelsel met hun bezoek hadden vereerd. Twee voorbeelden. Volgens de Griekse filosoof Empedocles hadden ze de manen van Saturnus en Jupiter, alsmede onze maan verkend. 

Volgens Paracelsus zouden we op de maan onder meer symmetrische achthoekige constructies van buitenaardse oorsprong ontdekken. Men zou ze monolieten noemen .De ruime belangstelling voor die teksten lagen mee aan de basis van de oprichting van de toenmalige Braidkring (jaren zeventig). Hoe dan ook, de filosofen (of de entiteiten die hun naam gebruikten) kregen gelijk in hun voorspellingen.

In feite begint het alien verhaal van de maan in 1966. De Lunar Orbiter nam toen een foto van het maanoppervlak waarop men 7 torens in een geometrisch patroon kon onderscheiden. Enkel de Washington Post durfde die uitgelekte foto publiceren. Meteen schoot de Nasa met scherp. Hoe durfden ze het aan om louter om sensatiezucht natuurlijke rotsformaties als kunstmatige buitenaardse constructies te kwalificeren ? Men sprak er alleen nog  maar over in obscure ufo-tijdschriften. De believers kregen echter ondersteuning uit onverwachte hoek: ook de Russische Luna 9 had dergelijke foto's van het maanoppervlak genomen .Toen zetten in juli 1969 de eerste mensen voeten op de maan. Niets sensationeels te melden van het maanfront. Toch begon onmiddellijk de geruchtenmolen te draaien, over ufo's en zo. Toen beten Hoagland en Mike Barra zich vast in die molen. Hoagland was een tijdje adviseur voor de Nasa, doch deed menige wenkbrauwen fronsen omdat hij soms pochte met niet behaalde diploma's. Barra was betrouwbaarder , ingenieur bij Boeing. Om de geruchten de kop in te drukken gaf de Nasa een fotoalbum uit, beide sceptici bestelden die en ontdekten dat op foto 4822 niets te zien was en vroegen die opnieuw op. Wonder boven wonder was er nu wel iets op te zien, niets minder dan een reusachtige zeshoekige kunstmatige constructie. En het was waarschijnlijk die foto die ik in het begin van de zeventiger jaren op de frontpagina van De Gentenaar zag. 

 

 

Toen maakte ik een enorme inschattingsfout en niets wetend van de achtergronden knipte ik die niet uit. Er zouden wel meerdere verschijnen met degelijke duiding. De kogel was door de kerk, nu was het onomstootbaar bewijs van alien aanwezigheid op de maan in het verleden bewezen, dacht ik. Maar de kogel bleef in de kerkmuur geprangd zitten, er volgden alleen ontkenningen, en dan werd het ijzig stil. We moesten nog wachten tot 2009 tot Hoagland en Barra hun ophefmakende “Dark Mission” schreven, een bestseller in het Engels. Er kwam spijtig genoeg geen vertaling in het Nederlands, enkel een vierdelig artikel in het nu ter ziele gegane tijdschrift “Frontier”. Hieruit stippen we het volgende aan. In 1994 hield Neil Amstrong een voordracht in het Witte Huis , o.a. Clinton en Al Gore waren toehoorders. Amstrong begon met de mededeling dat hij als een papegaai zou spreken, enkel verkondigend wat men hem aangeleerd had. Dan volgde de nu wereldberoemde zinsnede, de overbekende mantra van iedere believer in ufo's : er zijn doorbraken beschikbaar voor hen die de bedekkingen van de waarheid kunnen verwijderen. En inderdaad, tijdens hun missie deden de astronauten ufowaarnemingen, men converseerde toen over alfa en bravo , hetgeen betekende dat de filmbeelden rechtstreeks naar het CIA-hoofdkwartier werden gezonden (Langley). Ook over Buzz Aldrin wist men iets bijzonders te vermelden : telkens als hem gevraagd werd de waarheid te vertellen raakte hij in een soort paniek: stotteren of zelfs naar het toilet rennen om te braken. Tekenen van posthypnotische suggestie, opperden onze beide bedenkers van complottheorieën, de eerste mensen op de maan werden na de landing op aarde gehypnotiseerd om alle herinneringen die niet mochten opgerakeld worden te verdringen. De controverse gaat nog steeds verder, bereikt zelfs een hoogtepunt. De spilfiguur is deze maal Ken Johnston, manager van de foto-controle afdeling van de Nasa, maar als klokkenluider ontslagen. Zijn beweringen zijn zo fantastisch (o.a. men heeft historische steden van aliens op de maan gefotografeerd) dat ik hoop dat hij de waarheid spreekt, maar vrees dat hier desinformatie de wereld werd ingestuurd om de hele zaak belachelijk te maken. Gebeurde ook reeds met Roswell. Daarom verzoek ik de lezer zelf op speurtocht te gaan (hopelijk raakt hij verder dan internet) en zo tot een gefundeerde bevestiging of ontkenning te komen. 

Saturnus   een merkwaardige ontdekking   een merkwaardige missie.

In 2009 ontdekte de astronoom Anne Verbiscer met de Spitzer Space Telescope een enorme grote infrarode ring rond Saturnus (de diameter van de achtste ring bedraagt 20 keer die van de planeet) waar zelfs ongeveer een miljard aardes in passen. Later bleek zelfs dat de ring nog veel breder was. Phoebe, één van de manen van Saturnus cirkelt in de infrarode ring. In de Griekse mythologie was Phoebe een Titaan die de heerschappij kreeg over de maan. Past in ons plaatje. Reeds in 1970 opperde John A. Keel in zijn “UFO's Operation Trojan Horse” dat ufo's zich bij voorkeur verschuilen in het infrarood gedeelte van ons lichtspectrum.

Nu ziet men het genuanceerder (althans zij die erin geloven): ufo's komen uit een parallel ruimte-tijdcontinuüm, als zij om welke redenen dan ook, het onze binnendringen dan doen ze dit bij voorkeur via infrarood. En nu hebben we de beweringen van Dr Bergrun , reeds goed in de negentig jaar oud, een vroegere schitterende ster aan het firmament van de Amerikaanse academici, een beroemd ingenieur bekroond met diverse wetenschappelijke topprijzen , hij bekleedde ook een topfunctie bij de Nasa als hoofd van de Nasa's Ames Research Center. Om een overzicht van zijn palmares op internet te bekijken hoef je te scrollen. Icke verwijst terecht naar hem. Bergrun beweert nu dat niet alleen ufo's ,maar ook reusachtige buitenaardse ruimteschepen zich verbergen in de infrarode ring van Saturnus en dat ze in aantal toenemen, zodat het kritische punt is bereikt dat de mensheid verwittigd moet worden. Maar reeds in 1986 (ringmakers of Saturn) verkondigde hij dat hij door infraroodfotografie ufo's ontdekt had in de toenmalig bekende ringen van Saturnus. Uiteraard ontkenningen van de Nasa. Maar toch besloot men een kijkje te gaan nemen. In 1997 werd een onbemande sonde gelanceerd die 7 jaar later aan een baan rond Saturnus begon. De sonde cirkelde 294 keer rond Saturnus en nam 453.000 foto's, uiteraard ook van het fascinerend ringenstelsel. In de Gentenaar van 16 september 2017stond een uiterst merkwaardige zin : “Maar nu de brandstof op was, is bewust gekozen om Cassini (zo noemt de sonde) zichzelf te laten vernietigen. De Nasa wilde absoluut vermijden dat het ruimtetuig te pletter zou storten op een van de manen van Saturnus en zo toekomstig wetenschappelijk onderzoek zou kunnen bezoedelen door er bijvoorbeeld aardse microben mee naartoe te nemen.” Geloof ik niets van. 

Mijn versie : alle gevoelige informatie wordt geheim gehouden en de bron hiervan, uiteraard de sonde, moest vernietigd worden. Nu hoor ik reeds sceptische lezers mompelen: Corry heeft zelf te veel Icke gelezen en ook zijn kritisch vermogen is aangetast.

 

Corry Geijsen. 

Nawoord.

 

In het tijdschrift “Aura-Oasis” nr.2 van 2002 schreef ik een artikel over de kunstmatige structuren op de maan . Om juridische redenen (copyright enz.) heb ik hier niets letterlijk van overgenomen, maar een tweetal items herschreven en geactualiseerd. Zelfs gechannelde teksten werden samengevat en niet letterlijk overgenomen.         

 

 

 

Tekst: Corry Geijsen                                                                             Illustraties: Patrick Coucke