Er blijven nog 2 boeken ter bespreking over. Deze maal betreft het non-fictie werken die echter een onuitwisbare indruk op mij gemaakt hebben. Bij het eerste werk over ufo's is mij voor het eerst overkomen dat mijn grenzeloze bewondering voor de schrijver oversloeg in afkeer. Moet dus grondig besproken worden. Daarbij zal ik verwijzen naar artikelen op websites, het zijn geen samenvattingen, maar reacties erop. Dus, leest ze a.u.b. zelf eerst.

Het tweede boek handelt over avant-garde kunst in de prille Russische communistische staat en is een van de weinige werken die me tot tranen toe bewogen heeft, ongenadig beschrijft het hoe twee grote kunstenaars aanvankelijk deelden in de revolutionaire elan maar geleidelijk door de communistische dictatuur werden verstikt. Het deed me ook wegdromen naar die heerlijke periode van 1958 tijdens de wereldtentoonstelling in Brussel. Vooral de paviljoenen van de Sovjet-Unie en het Vaticaan troffen me. Aanleiding om een minder bekende complottheorie te bespreken. 

Verborgen waarheid en verboden kennis    Steven M. Geer

mijn bewondering

In dit boek vertelt Geer, door ufo-logen op handen gedragen wegens zijn disclosure project ,zijn fascinerend verhaal dat je in steeds intensere verbazing brengt. Zo had hij als 17 jarige via kosmisch bewustzijn (hij noemt het non-lokale ervaring) een eerste contact met een ufo en dit hield zijn ganse leven aan. Hij werd spoedarts en beweert dat aliens hem visioenen gaven van de ziektetoestand van zijn patiënten en zo talloze levens redden. Diezelfde entiteiten lieten hem uittreden zodat hij buitenaardse constructies kon waarnemen op de maan . In 1973 ontwierp hij de close encounters of the fifth kind (CE 5 ) waarbij hij ufo's kon oproepen die prompt op zijn wensen ingingen.            

voorbeelden : in Florida seinden de opgeroepen ufo's hem terug, in het Engelse district Wiltshire (het mekka voor de spotters van graancirkels), vroeg hij de opgeroepen ufo een graancirkel te fabriceren met een gelijkzijdige driehoek met een cirkel op elke hoek, hetgeen onmiddellijk gebeurde. Eind jaren tachtig, begin jaren negentig verschenen dan in ons land de beruchte driehoeken aan het firmament. 

Hij begaf zich dan ook maar naar ons land en had zelfs een onderhoud met  Koning Boudewijn die hem (hoogstwaarschijnlijk uit zijn katholiek fundamentalistische levensbeschouwing) vaderlijk de waarschuwing gaf dat ufo's ook zeer slechte bedoelingen kunnen hebben, een waarschuwing die Geer trouwens negeerde want in zijn visie bestonden enkel aliens die het met de mensheid goed voorhebben. In 2000 stichtte hij dan maar het bejubelde disclosure project (de eis aan de overheid om alles over ufo's openbaar te maken) en op 9 mei 2001 huurde hij de gigantische balzaal van de National Press Club in Washington af  en nodigde belangrijke personages (legerofficieren, mensen met sleutelposities in de administratie enz.) uit die bereid zouden zijn ophefmakende openbaringen te doen. Tegen alle pessimistische verwachtingen in werd het geen financieel debacle en zelfs de sceptische media spraken van een onverwacht succes met verrassende bekentenissen over persoonlijke ufo-ervaringen en de druk die men ondervond om over dit alles te zwijgen. Zo kwam  onder meer een hooggeplaatste militair verklaren dat reeds in de veertiger jaren generaal Mac Arthur     special forces had ingezet om wrakstukken van neergestorte ufo's te ruimen. Euforie alom bij ufologen, nu was de kogel door de kerk en hoopte men vurig dat de officiële instanties alles openbaar zouden maken. Maar die reageerden nauwelijks, meer nog, bij vele intellectuelen kwam Geer in een slecht daglicht te staan omdat hij in hun ogen een verwerpelijke complottheorie ontwierp. Maar daarvoor moeten we eerst even een kort overzicht geven van (althans in de ogen van believers) zogenaamde negatieve en gevaarlijke ufofenomenen,   

intermezzo   gevaarlijke ufo's

In de tachtiger jaren kwamen de eerste meldingen binnen van mensen die beweerden door ufo's ontvoerd te zijn, eerst met mondjesmaat, later veel meer. Het begin van de ontvoering herinnerden ze zich vaag, daarna niets meer, de term missing time ontstond. Onder hypnose bleken de herinneringen weer boven te komen in de vorm van sensationele, maar onze ratio uitdagende ervaringen die bijna niemand ernstig wou nemen. Ontvoerden zouden zijn onderworpen aan vernederende genetische experimenten: sperma werd geëxtraheerd, eicellen werden verwijderd. Vrouwen bleken achteraf zwanger te zijn, bij een tweede ontvoering werd de foetus (een hybridisch wezen) verwijderd. De eerste hypnose experimenten werden uitgevoerd door Budd Hopkins, een bekend kunstschilder uit New York en Whitley Stieber, een even bekend horrorauteur. Ze schreven er bestsellers over, werden graag geziene gasten op TV, maar werden met hoon benaderd door academici. Op de kritiek dat door hypnose bekomen informatie totaal onbetrouwbaar was riposteerden ze dat aliens diezelfde hypnose gebruikten om de ervaringen in het onderbewuste te verbergen en ze dus geen ander middel hadden.  Sceptici hadden een verklaring voor die gekke beweringen: de onderzoekers haalden ze uit de diepste krochten van het onderbewuste, archetypische (vandaar de overeenkomst in de getuigenissen) restanten uit een prehistorisch verleden van de mensheid toen de homo sapiens zich omringd achtte door gevaarlijke monsters. 

Neurologen konden zelfs haarfijn uitleggen welke gedeelten van ons reptielenbrein door  de hypnose werden geactiveerd. Soms werden bij ontvoerden implantaten aangebracht, en als men die zou ontdekken ,zal men mij pas geloven, opperde Hopkins. En inderdaad, de chirurg Roger Leir ontdekte bij een patiënt  die beweerde ontvoerd te zijn een dergelijke implantaat, ingenieus gehecht aan een zenuwbaan. Hoe geavanceerd de aangewende  techniek ook mocht zijn, het kon door ervaren mensenhanden aangebracht zijn, reageerden de sceptici. En toen zetten twee intellectuele zwaargewichten hun schouders onder de getuigenissen van ontvoerden. John Mack was psychiater en tevens hoogleraar aan de gerenommeerde Harvard university, hypnotiseerde eveneens talrijke ontvoerden en verdedigde vurig de waarheid van hun beweringen. En toen verscheen Dr. David Jacobs, historicus aan de Temple universiteit (Philadelphia) en tevens hypnotherapeut. Hij analyseerde grondig die beweringen en meende een duidelijk schema te ontwaren: het kruisen van menselijk en alien genetisch materiaal, gedeeltelijk in een menselijke draagmoeder en gedeeltelijk in een incubator. Dit gebeurt in vier, soms vijf fases waarbij een alien transformeert tot een menselijk wezen dat zich zelfs via mensen kan voortplanten. Volgens Jacobs zullen die entiteiten binnenkort de wereldheerschappij overnemen. Zijn “The Threath” verscheen in 1998, in het Nederlands vertaald als “ Alien Complot”. Zijn laatste zin: Toen ik nog een kind was had ik alle hoop voor de toekomst. Nu vrees ik voor de toekomst van mijn kinderen.

De uiterst krijgshaftige Navajo-indianen uit Noord-Amerika zijn slechts van één wezen doodsbang :de skinwalker, een kwaadaardige, zelfs dodelijke bovennatuurlijke entiteit die willekeurig van vorm kan veranderen. Maar “skinwalker” is ook de naam van een beruchte ranch in  de Amerikaanse staat Utah ,waarvan men beweert dat ze een poort tot de hel is. Die boude bewering werd voor het eerst geuit in 1996 door de toenmalige eigenaars :

Terry Sherman en zijn vrouw. Ze hadden het over zich vijandig gedragende ufo's (o.a. vee verminkingen), aangebrachte graancirkels en zelfs uit het niets verschijnende reusachtige zwarte dieren (een wolf die driemaal zo groot was als normaal met vurige ogen) die ongevoelig waren voor kogels. In 2013 werd hierover een gelijknamige film gemaakt. Het echtpaar vluchtte. Toen werd het wat stil rond de  duivelse ranch . Eigenaars zonderden zich af en duldden geen pottenkijkers, tot de scepticus Brandon Fugal de ranch kon bemachtigen met de bedoeling de hardnekkige mythe voor goed en altijd uit de wereld te helpen. Samen met een team gezonde sceptici begonnen ze een grondig onderzoek. Resultaat: hier waren niet rationeel te verklaren boosaardige krachten aan het werk. De waarnemingen van Sherman werden niet alleen bevestigd (ufo's en niet aardse dieren incluis), maar diverse leden belandden zelfs in het ziekenhuis met ernstige verwondingen door demonische krachten zonder dat die werden uitgedaagd. Zelfde conclusie: een soort vector naar demonische domeinen. Toen greep de Amerikaanse overheid in en stuurde (januari 2020) Luis Elizondo op pad, een voormalig special agent van het Amerikaans leger die de formele opdracht kreeg zich enkel op ufo's te concentreren en geen geloof te hechten aan prietpraat over demonische krachten. Toen hij echter met identieke getuigenissen kwam aandraven over demonische fenomenen werd het onderzoek stop gezet. Over skinwalker (en aanverwante onderwerpen, zoek maar de aangehaalde persoonsnamen op) vind je heel interessante en verhelderende informatie op de site “ufowijzer”. Een en ander wordt trouwens door sceptici ontkend, zodat het hele terrein van ufomeldingen een kwestie blijft van believers of non-believers. In elk geval, als je zoals ik een believer bent kun je niet ontkennen dat er ook ufo's met kwade bedoelingen zijn. Dit aanvaardt Geer echter niet, meer nog in plaats hiervan komt hij aandraven met een complottheorie die nog ongeloofwaardiger klinkt: alle negatieve ufofenomenen zijn het werk van een verborgen aardse schaduwregering. Mijn oorspronkelijke bewondering sloeg om in afkeer. 

Afkeer 

juni 1977, Alexandria (Virginia). De Duitse raketgeleerde Wernher von Braun– via operatie paperclip op het einde van WO2 veilig en buiten verdenking naar Amerika versast – wou op zijn sterfbed de wereld een waarschuwing geven: men bereidde een oorlog voor tegen een buitenaardse invasie, maar dit was maar fake. Een schaduwregering zou na die valse uitgelokte oorlog de wereldmacht overnemen. Waar hij die vreemde informatie haalde nam hij mee in zijn graf, maar Geer plaatste ze in zijn geest waar ze de voedingsbodem vormde voor zijn aangehaalde complottheorie. Alle negatieve ufofenomenen (vee verminkingen, ontvoeringen enz.) plaatste hij op het conto van een schaduwregering. Vertegenwoordigers hiervan vermomden zich als aliens of gebruikten robotten. Het totaal ongeloofwaardige ligt in zijn overtuiging dat ze beschikten over alternatieve energieën (vrije energie, nulpuntenergie , technologie van Nicolas Tesla...) waarover geen enkele bestaande regeringsvorm beschikking had. Zo konden ze bijvoorbeeld ter intimidatie gebruik maken van zwarte helikopters zonder kentekens die uit het niets konden verschijnen en verdwijnen (hiervan zijn talloze getuigen). Ze beslisten straffeloos over leven en dood en wendden hiervoor zelfs occulte technieken aan:

 

beïnvloeding van het astraal lichaam waarbij tijdens de opgewekte uittreding de verbindingskoord met het stoffelijk lichaam werd doorgeknipt. Ook beschikten ze voor mind control over elektromagnetische wapens, psychotronische en radionische toestellen.

De president zou hiervan niet op de hoogte zijn. Alles wordt bekostigd door zwarte budgetten. In feite verplaatst Geer volgens mijn inzicht bestaande alien-technologie naar niet bestaande, louter hypothetische aardse energie.                                            

Zoek bij ufowijzer de informatie over Phil Schneider eens op en je leest een totaal omgekeerde  visie. Inderdaad, deze klokkenluider van het eerst uur, deze geoloog werkte in het geheim samen met aliens en het Amerikaanse leger aan ondergrondse basissen (o.a. Te Dulce, New Mexico) . Uit wroeging wou hij de bevolking inlichten en werd op wrede wijze (gewurgd door een pianosnaar) vermoord. In een korte bespreking van Geers boek door een Franse professor las ik dat hij ervan overtuigd was dat Geer dit alles verkondigde in samenwerking met de CIA. Dan wordt alles omgekeerd: de schaduw (of echte regering) vecht niet tegen denkbeeldige aliens, maar werkt er mee samen. Dit in het verlengde van naziufo's, waarvan uiteraard von Braun op de hoogte was. Aan de lezer te oordelen wat nu het krankzinnigste verhaal is. Een onontwarbaar kluwen. Hopelijk ontspruit alles uit fantasie.

 

wordt vervolgd (laatste boekbespreking)

 

Tekst: Corry Geijsen                                                                                      Illustraties: Patrick Coucke