11. De Ethiopische connectie

In feite kwam de informatie druppelsgewijs binnen: een apothekeres uit Sint-Amandsberg die beweerde dat ze in Ethiopië (Axum) voor de echte ark des verbonds (weliswaar bedekt) heeft gestaan en aldus een belangrijke stap verder heeft gezet dan Graham Hancock vermeldde in zijn bestseller uit 1992, een familielid dat me na een reis naar Ethiopië foto’s toonde van in rotsen uitgehouwen kerken met onvervalste tempelierskruisen binnenin, een merkwaardig schilderij in de Sint-Baafs kathedraal met een link naar Ethiopië en de ark dat men liefst niet aan het publiek toont. Genoeg om mijn nieuwsgierigheid te wekken en een speurtocht te beginnen in het rijk van verborgen geschiedenissen en voorvallen die direct verwezen werden naar het rijk van legendes. Wat aanvankelijk een niet te traceren ondergrondse rivier leek toverde zich om in een grote, duidelijke waterloop met de bron ongeveer 1000 jaar voor Christus en de monding in een nabije toekomst die misschien het aanschijn van de wereld zal veranderen. We bevaren die rivier en maken vijf tijdhaltes, aangereikt als puzzelstukjes die jullie zelf moeten samenvoegen. We starten onze queeste in de Gentse Sint-Baafs kathedraal, de zijbeuk rechts

Een merkwaardige schilderij

De wapenschilden die in de rechterzijbeuk prijken getuigen van de samenkomst van de ridders van het gulden vlies in 1559 in de kathedraal, onder leiding van de Spaanse koning Filips 2. Zoals reeds vermeld in een vorig artikel was de ware bedoeling van die ridderorde de zoektocht naar de ark. Voor die gelegenheid kreeg de Gentse schilder Lucas D’Heere een rare opdracht: Filips 2 portretteren in de gedaante van Salamo die de koningin van Sheba, alias de keizerin van Ethiopië ontvangt. In feite waren ze zusterzielen die de inspiratie vormden voor het prachtig erotische Hooglied. Op het schilderij zie je haar sierlijke vingertjes (de schilder heeft haar niet als een negerin durven voorstellen)bewegen. Volgens de bijbel stelt ze, alvorens het bed met hem te delen, de joodse koning op de proef door hem raadseltjes te stellen. In feite een verzwakte voorstelling van een fragment uit de Kebra Nagast, het nationale Ethiopisch epos, door de Britse ontdekkingsreiziger Bruce in de

18de eeuw herontdekt (Filips 2 moest de inhoud ervan reeds gekend hebben) terwijl hij op zoek was naar de bronnen van de Nijl. Hier vraagt Sheba de ark (op de achtergrond van het schilderij zie je de ark dragen) in ruil voor haar vrouwelijke charmes. Maar Salomo kan de ark alleen aan een mannelijke erfgenaam meegeven, kwestie van de juiste bloodline om het communicatietoestel met de elohim te bedienen.

En zo geschiedde ook. Achteraf beviel ze van een jongetje en de later volwassen keizer Menelik komt de ark van zijn natuurlijke vader opeisen. Na veel omzwervingen komt die uiteindelijk te Axium terecht waar hij zich nog altijd zou bevinden. Toen de ridders uit Gent vertrokken moest Lucas D’Heere uit Gent naar het ketterse Engeland onder Elisabeth vluchten. De inquisitie vond het schilderij maar ketters. Er rust blijkbaar nog steeds een taboe op. De zijkapel waar ze hangt blijft voorlopig gesloten, men kan het werk enkel vanaf een bepaalde trap bekijken. Het ontsnapt aan de aandacht van bijna iedere toerist.

Elf merkwaardige kerken

In de middeleeuwen beschouwde men Jeruzalem als het centrum van de wereld, in feite een hoopvolle voorafschaduwing van het hemelse Jeruzalem dat op het einde der tijden zou nederdalen. In 1187 ging er dan ook een siddering van afgrijzen en nauwelijks ingehouden woede doorheen het christelijk Europa als Saladin, na een leger van kruisvaarders en tempeliers verpletterend te hebben verslagen (slag in de horens van Hattin) Jeruzalem innam. De hemel heeft de christenen in de steek gelaten, weeklaagde men. Maar de hemel had andere plannen die we merkwaardig genoeg vernemen via een Ethiopische traditie (ik gebruik niet graag het woord legende). Bij de geboorte van Lalibela (betekent: door de bijen als heerser herkende)zag zijn moeder een zwerm bijen zich rond zijn hoofd verzamelen. Haar besluit stond vast: hij was bestemd om keizer te worden. Zijn oudere broer was jaloers en vergiftigde hem. Zijn lichaam werd door engelen ten hemel gedragen. Hier droeg God hem op in Ethiopië een nieuw Jeruzalem te bouwen met 11 rotskerken. Terug levend naar de aarde gezonden verzoende hij zich met zijn broer. De elf middeleeuwse (13de eeuw) rotskerken van Lalibela) behoren nu tot het Unesco rotskerkwerelderfgoed

Ze liggen onder grondniveau en zijn door een doolhof van onderaardse gangen verbonden. Ertussendoor stroomt een riviertje dat de Jordaan wordt genoemd. Kerken aan de ene zijde van de rivier vertegenwoordigen het aardse Jeruzalem, die aan de andere kant het hemelse Jeruzalem. Lalibela moet goed geluisterd hebben naar de opdracht die hem in de hemel werd gegeven. Volgens dezelfde legende, neen traditie, werden de kerken door engelen en blanke mannen in witte gewaden gebouwd. Jaja, deze laatsten moeten tempeliers geweest zijn en, neen, ze kwamen er niet enkel als helpers, want in 1306 zond keizer Wedem Araad 30 Ethiopiërs op geheime missie naar het verre Europa om daar de paus te verwittigen voor de bedoelingen van de tempeliers

Merkwaardig bezoek te Avignon

In 1306 was men in Rome wel gewend aan vreemde vogels in de omgeving van paus Clemens 5: van protserige prostituees met uitpuilende weelderige boezems tot ascetische wereldverbeteraars uit wiens koortsachtige ogen de godsdienstwaanzin straalde, maar een dertigtal zwarten, neen, dit was beslist van het goede teveel. Daarom besloot de paus ze in Avignon te ontvangen, toen reeds pauselijk gebied, alhoewel hij er nog niet definitief verbleef, dit laatste zou nog drie jaar duren. Na hun onderhoud met de paus verbleef de Ethiopische afvaardiging nog een tijdje in de havenstad Genua. De Genovese cartograaf Carignano is dan ook de enige die een verslag schreef over die wel uiterst merkwaardige ontmoeting waar de historici meestal met een wijde boog omheen lopen. Middeleeuwse ingewijden noemden Ethiopië het land van de priester Johannes, zonder echter exact te weten waar het zich bevond. Over de inhoud van het gesprek tussen Clemens 5 en de zwarten uit het land van priester Johannes kunnen we alleen maar raden. Dat doen we dan ook maar. Dat de steeds machtiger wordende geestelijke orde van de tempeliers ook nog zinnens was de ark in het land van priester Johannes te gaan ontvreemden, dat wettigde een ernstige ingreep. De paus vond het ook maar veilig de lippen stijf te houden over de ligging van het land van priester Johannes, de ark mocht niet in onbetrouwbare handen vallen. Een jaar later begon de vervolging en itmoording van de tempeliers door de paus en de Franse koning Filips 4. In de 15de eeuw begonnen de grote ontdekkingsreizen met de zoektocht naar het rijk van priester Johannes als geheime drijfveer. De aardbol werd voor een groot deel ontsluierd, maar naar Johannes’ rijk werd op verkeerde plaatsen gezocht. De ark bleef onvindbaar.

Een merkwaardige keizer

Ik heb er reeds diverse malen op gewezen dat Filips Van de Elzas, graaf van Vlaanderen, de klimmende leeuw als heraldisch teken voor het graafschap Vlaanderen gebruikte als een knipoogje naar ingewijden dat hij afstamde van de stam van Juda, van Jezus dus. Het enige staatshoofd dat een dergelijke knipoogje niet nodig had, meer nog in de grondwet van zijn land niet opnemen dat hij behoorde tot de stam van Juda was keizer Haile Selassie van Ethiopië (van 1930 tot 1936 en van 1941 tot 1974). Hij liet zich niet enkel leeuw van Juda noemen, maar ook negus negesti, koning der koningen, een historisch-esoterische eretitel voorbehouden voor de koningen van Jeruzalem en ook aan Christus toegekend. Hij schafte de slavernij in zijn land af en gaf zijn staat een moderne grondwet, de titels die hij zichzelf toekende waren dus meer dan spielerei zoals we van sommige zwarte leiders gewoon zijn. Zijn land werd nooit door Europese mogendheden gekolonialiseerd, hetgeen hij vroom aan hemelse bescherming toeschreef, alle Ethiopische keizers waren immers rechtstreekse afstammelingen van Salomon. De hemel moest plots haar bescherming hebben opgegeven toen Mussolini in ’36 Ethiopië gewelddadig inpalmde. De keizer vluchtte naar Groot-Brittannië waar hij trouwens in de ridderorde van de kousenband werd verheven. Hij treurde om zijn ingepalmd land en kreeg plots de ingeving om terug naar de oorsprong te keren: men zag hem blootsvoets door de straten van Jeruzalem dwalen om st-mary-zion-church-and-treasuryuiteindelijk zijn kroon aan de voet van het altaar in de Heilige Grafkerk te zien neerleggen.

Zijn gebeden werden verhoord, want de Italianen werden verdreven en hij werd opnieuw keizer. Toch kreeg hij meer en meer met (vooral communistisch) verzet af te rekenen en vreesde reeds in de zestiger jaren van de vorige eeuw het ergste. Zijn aandacht richtte hij dan ook naar iets anders dan loutere staatszaken: de ark. De ark was ondergebracht in de heilige Maria van Sionkerk (Aksum), mar die was door bestraling van die ark (vrije energie ?) zwaar beschadigd. Hij liet de ark dan ook onderbrengen in een kapel naast de kerk die hij hiervoor in 1965 liet bouwen. Hij liet de ark door één monnik bewaken, die zich opofferde want die stierf snel daarna. Bij iedere bewaker werd grauwe staar geconstateerd. In 1974 werd de keizer vermoord. Gingen zijn laatste gedachten naar Jeruzalem uit ? In elk geval, in de volgende eeuw namen de Israëliers een uiterst merkwaardig besluit in verband met Ethiopië, meer bepaald met de veronderstelde Ethiopische joden. Maar eerst iets over verloren stammen

De tien verloren stammen van Israël

Eventjes jullie Bijbels geheugen opfrissen. Maar vooreerst dit: Bijbelse en reële geschiedenis hebben wezenlijk niets met elkaar te maken. Mythe tegenover realiteit. Heel zelden overlappen ze mekaar eens. Het leuke is nu dat de mythe heel dikwijls meer invloed heeft op het wereldgebeuren dan de historische realiteit. Vandaar mijn voorkeur. Daar gaan we dan. Aartsvader Jacob had 12 zonen waaruit de 12 stammen van Israël voortkwamen (mythe). Na Salomon kwam de splitsing tussen Juda en Israël (historisch juist). In 722 v. Chr. veroverden de Assyriërs Israël, hierbij zouden (ik gebruik maar eenmaal de voorwaardelijke wijs)10 stammen verloren gegaan zijn. In Juda bleven de stammen van Juda en de Levieten (verzorgden de tempeldienst) over. Over eventuele afstammelingen van de 10 verloren stammen (hebben zich vermengd) werd volop gespeculeerd: ze doken op in Amerika (mormonen) tot in het binnenste der aarde waar ze in middenaarde een ideale maatschappij oprichtten. Maar ook de Falasha, zogenaamde zwarte joden uit Ethiopië claimden af te stammen van de 10 verloren stammen. In 1975 werden de Falasha door Israël officieel als joden erkend. Hier kunnen we de draad van ons verhaal opnieuw opnemen.

Een merkwaardige geheime Israëlische opdracht.

Israël zal ooit op de plaats waar de eerste en tweede tempel stonden (de tempelberg dus) een derde tempel bouwen. Dan zal de Messias komen en in die tempel de ark plaatsen, het nieuwe Israël zal over de wereld heersen. Dat geloven de joodse fundamentalisten althans. Toen in 1967 na de zesdaagse oorlog geheel Jeruzalem ( tempelberg incluis dus) in joods bezit kwam, begonnen de joodse extremisten (vooral Gershon GershonSalomon.jpgSalomon) luidop te dromen. Sommigen kregen zelfs plannen voor de bouw van die tempel doorgechanneld. Maar tussen droom en daad staan praktische bezwaren. Hier in de persoon van Mosje Dayan die besloot als blijk van goodwill tegenover de Palestijnen de autonomie op de berg aan de moslims terug te geven, ze moesten enkel vrije toegang aan de Israëliërs toestaan.

Dit besluit had verreikende gevolgen: de Rotskoepel en de al-Aqsamoskee zullen steeds moskeeën blijven (bouwheren en data van de eerste 2 tempels vind je wel op internet). Misschien heeft men plannen om op een andere locatie de derde tempel te bouwen. Hierover bezit ik echter geen informatie. Maar er bestaat nog een andere merkwaardige profetie. Juist voor de eindtijd zullen de 12 stammen van Israël (of wat ervan overblijft) naar Israël terugkeren. En hier namen de Israëliërs een uiterst merkwaardig initiatief dat echter in 1984 uitlekte: reeds twee jaar werden de zogenaamde Ethiopische joden (de Falasha dus) via een geheime luchtbrug (via Khartoem) naar Israël overgebracht. Het betrof ongeveer 7300 personen, de geheime operatie werd Mozes genoemd. Na het bekend worden was de evacuatie van de resterende Falasha’s (nog 6000) onmogelijk geworden. Verwachtten de Israëliërs een soort kosmische ingreep of wilden ze aan selffulfilling prophecy doen? We zullen het m.i. wel in een nabije toekomst merken.


Voetnoot

Mijn lezers zullen heel terecht opmerken: "Corry heeft reeds talrijke plaatsen vermeld waar de ark nu zou verborgen zitten." De ark werd niet aan Mozes gegeven, enkel de informatie om hem te bouwen, de technische knowhow dus. Zelfs indien Mozes een louter mythische figuur zou zijn (sommigen identificeren hem met farao Akhnaton), dan blijf ik toch geloven in de verscholen boodschap: enkel ingewijden konden die ark (omgaan met vrije energie) construeren. Op dit ogenblik kunnen er dus meerdere exemplaren van bestaan. Ik ben er mij wel goed van bewust: dit alles is een louter hypothese.

Tekst: Corry Geijsen                                                  Illustraties: Patrick Coucke